Κυριακή, 25 Απριλίου 2010

Run Forrest, Run !!!




Τρέξε, για να ξεφύγεις
Τρέξε, για να ξαναγυρίσεις - Γιατί θα ξαναγυρίσεις

Τρέξε μόνο για να πας μια βόλτα
Μόνο για να δεις αλλού τον ήλιο να ανατέλλει


Ξέρεις ότι
Όσο και να τρέχεις, τα όμορφα τρέχουν μαζί σου
και αυτό είναι που θες να ζωντανέψεις...
και να το δεις να τρέχει μαζί σου
πρόσεξε μόνο,
τί θα βάλεις στη βαλίτσα σου
Σε ποιό παγκάκι θα ξαποστάσεις
και καλό είναι, να τρέχεις με βοηθό σου τον άνεμο
όπου αυτός σε παρασέρνει



Σάββατο, 17 Απριλίου 2010

The Fisher King


Η ιστορία αρχίζει
με τον βασιλιά σαν αγόρι που κοιμόταν μόνο στο δάσος
για να αποδείξει το κουράγιο για να γίνει βασιλιάς
Καθώς περνάει τη νύχτα μόνος
τον επισκέπτεται ένα ιερό όραμα.
Μέσα από την φωτιά βγαίνει το Άγιο Δισκοπότηρο
σύμβολο της θείας χάρης του Θεού
Μια φωνή του είπε,
"Θα είσαι φύλακας του Δισκοπότηρου
για να θεραπεύσει τις καρδιές των ανθρώπων"
Το αγόρι τυφλώθηκε
από οράματα μιας ζωής γεμάτης από δύναμη, δόξα και ομορφιά.
Και σε αυτή την κατάσταση της κατάπληξης
ένιωσε για μια στιγμή, όχι σαν αγόρι αλλά άτρωτος.
Σαν Θεός
Άπλωσε το χέρι του στην φωτιά για να πάρει το Δισκοπότηρο
και εκείνο εξαφανίστηκε
αφήνοντάς τον με το χέρι του στην φωτιά,
να τραυματιστεί φοβερά.
Καθώς το αγόρι μεγάλωνε η πληγή του γινόταν πιο βαθιά
Μέχρι που μια μέρα η ζωή γι`αυτόν έχασε την λογική της
Δεν είχε πίστη σε κανέναν, ούτε καν στον εαυτό του
Δεν μπορούσε να αγαπήσει ούτε να νιώσει την αγάπη
Είχε αρρωστήσει πλέον
Άρχισε να πεθαίνει
Μια μέρα, ένας ανόητος έφτασε στο κάστρο και βρήκε τον βασιλιά μόνο
Σαν ανόητος, είχε απλό μυαλό
Δεν είδε βασιλιά
Είδε μόνο έναν άνδρα μόνο να πονάει
Και ρώτησε τον βασιλιά, "Τι πρόβλημα έχεις, φίλε" ;
Και ο βασιλιάς απάντησε:
"Διψάω και θέλω λίγο νερό να δροσίσω το λαιμό μου"
Κι ο ανόητος πήρε ένα ποτήρι από το κρεβάτι,
το γέμισε με νερό και το έδωσε στον βασιλιά
Και καθώς ο βασιλιάς άρχισε να πίνει
κατάλαβε ότι η πληγή του είχε περάσει
Κοίταξε και εκεί ήταν
το Άγιο Δισκοπότηρο
το οποίο αναζητούσε σε όλη του τη ζωή
Γύρισε στον ανόητο και είπε:
" Πώς βρήκες εκείνο που δεν βρήκαν οι πιο έξυπνοι και πιο γενναίοι ;"
Ο ανόητος απάντησε: "Δεν ξέρω. Ήξερα μόνο ότι διψούσες"
.
.
[Από την αγαπημένη ομότιτλη ταινία...]